In Feodoor heeft zeven zussen (tekst Marjet Huiberts, Gottmer), waarin Feodoor gebukt gaat onder de betuttelende liefde van zeven zussen, zijn de jongedames bijna sjablonen.. Ze bestaan voornamelijk uit korte, kleurige jurken met pofmouwen ( die soms ook op borsten lijken) en dragen een soort bivakmutsen met hysterische strik. De kijker weet meteen: hier is sprkae van wijvigheid en overdreven opwinding.
In het Mannetje Jas, waarvoor Sieb Posthuma ook zelf de tekst schreef, is de sfeer meer ingetogen. Met collage-technieken, veel aquarel en een enkele inktlijn maakt Posthuma een tijdloze werled, met a-typische huizen en auto's, en met speciale aandacht voor jassen in alle mogelijke kleuren en patronen.
Mannetje Jas is een man die het altijd koud heeft. We zien hem met jas aan bibberend tussen twee houtkachels staan en in bed liggen onder zes elektrische dekens en een grote warmtelamp. Op een dag heeft hij - na een bezoek aan een kleermaker - zoveel jassen over elkaar aangetrokken dat hij niet meer in zijn eigen huis past. Ook al stookt hij onder zijn jassen een vuurtje, hij blijft koud. Totdat blijkt dat er in een andere stad een vrouwtje in net zo'n jassenhuis woont.
Mannetje Jas is een mooi verhaal over zielsverwantschap en hoe je, in geval van echte liefde, elkaar kan afpellen als een ui: 'En terwijl ze verder kletsen, gooiden ze jas na jas uit. Een paar uur later hadden ze ieder nog maar twee jassen aan, en klappertanden deden ze al lang niet meer.'

Sieb Posthuma: Mannetje Jas, 3+ Querido, € 13,50.